"Dat is gewoon de leeftijd." Dat hoorde ik zo vaak, dat ik het zelf ging geloven

Zaterdagochtend. Mijn kleindochter Sophie stond in de kamer met een doos Lego. "Opa, kom je op de grond spelen?"

En ik hoorde mezelf het weer zeggen: "Even niet, meisje. Opa heeft een stijve nek."

Ze ging alleen spelen. Ze vroeg het niet nog een keer. En dat deed meer pijn dan mijn nek.

"Ik dacht dat het er gewoon bij hoorde"

Ik ben Mats van den Berg, 64, uit Doetinchem. Ik ben veertig jaar postbode geweest, sinds twee jaar met pensioen. Getrouwd met Ria, drie kinderen en drie kleinkinderen.

Elke ochtend ging het hetzelfde. Ik werd wakker en bleef eerst tien minuten op de rand van het bed zitten. Mijn nek kraakte, mijn schouders zaten vast. Naar links kijken deed ik met mijn hele lijf. Achteruit inparkeren? Dat liet ik Ria doen.

En iedereen zei hetzelfde. Mijn broer. De mannen van de fietsclub. Ria. "Dat is gewoon de leeftijd, Mats."

"Als iedereen het zegt, ga je het geloven. Dus ik leerde ermee leven."

Het is niet alleen je leeftijd

Natuurlijk word je lichaam ouder. Maar ik wil tegen iedereen die dit leest zeggen: neem niet zomaar aan dat het "de leeftijd" is. Je lichaam doet 's nachts wat het kan met waar je op ligt. En daar kijkt bijna niemand naar.

Wat ik allemaal heb geprobeerd

• Elke ochtend een hete douche op mijn nek. Fijn, maar na een uur was het terug.
• Tijgerbalsem en een warmtekussen in de stoel.
• Rekoefeningen uit een boekje van de bibliotheek.
• Een nieuw matras. Ria wilde dat al jaren, dus dat was ook wel goed.
• Twee kussens op elkaar, omdat één te laag was. 's Nachts schoven ze uit elkaar.
• En als de kleinkinderen kwamen: een pijnstiller, voor de zekerheid.

Alles hielp een beetje. Maar elke ochtend zat ik weer op de rand van dat bed.

Het aha-moment: "Pap, hoe oud is dit ding?"

Mijn dochter logeerde een weekend bij ons. Ze maakte ons bed op, pakte mijn kussen en hield het omhoog. "Pap, hoe oud is dit ding?"

Ik wist het niet. Ouder dan Sophie, dat wist ik wel. Plat, ingezakt, met een kuil in het midden.

Je nek wordt elk jaar een jaar ouder. Je kussen ook. Alleen vervang je je kussen wel, en je nek niet.

Kijk vanavond eens naar je eigen kussen. Kun je het dubbelvouwen? Dan weet je genoeg.

Wat ik uiteindelijk koos

Ik zocht een kussen dat niet inzakt en mijn nek de hele nacht ondersteunt. Zo kwam ik bij het Serenoo Houdingskussen.

Het is van traagschuim dat zijn vorm houdt. Er zit een kuil in het midden voor je hoofd en een nekrol voor je nek. Aan de zijkanten is het hoger, voor als je op je zij slaapt. Het werkt voor zij-, rug- en buikslapers. En wisselen mag, dat doe ik 's nachts nog steeds.

Ria lachte erom. "Een kussen met vleugels?" Twee weken later bestelde ze er zelf een.

Wat er gebeurt als je het "de leeftijd" noemt

Als ik had geaccepteerd dat het de leeftijd was, had ik dat de rest van mijn leven gedaan. Elke ochtend tien minuten op de rand van het bed. Elke zaterdag "even niet".

En dat is wat je echt kwijtraakt. Niet alleen je comfort. De momenten. Kleinkinderen worden groot. Op een dag vragen ze het niet meer.

Mijn eerste weken

1. Nacht 1"Wennen. Het voelde steviger en anders dan mijn oude kussen. Ik moest mijn plek zoeken."
2. Week 1"Opstaan ging makkelijker. Nog niet elke dag, maar wel vaker."
3. Week 3"Ik parkeerde de auto achteruit in zonder mijn hele lijf te draaien. Ria keek me aan alsof ik iets geks deed."
4. Week 6"Ik word nog weleens stijf wakker. Maar minder vaak, en minder erg. Meestal sta ik gewoon op en haal ik de krant."

En die zaterdag erna? Sophie stond weer met haar doos Lego. Ik ging op de grond zitten. En ik kwam er ook weer zelf af.

Ervaringen verschillen per persoon.

Hoe oud is jouw kussen?

"Dat is de leeftijd" is soms gewoon "dat is je kussen". Je kunt nog jaren elke ochtend op de rand van het bed zitten. Of je kijkt naar waar je nek elke nacht acht uur op ligt.

Met het Serenoo Houdingskussen ligt je nek de hele nacht ondersteund, in elke houding. Veel mensen merken binnen een paar weken dat ze ontspannener wakker worden. En je probeert het een maand lang zonder risico.

Veelgestelde vragen