"Zware avond gehad, meneer?" Elke ochtend een kater, zonder één biertje

Dinsdag, eerste uur, half negen. Ik sta voor de klas en schrijf iets op het bord. Achterin roept een jongen: "Zware avond gehad, meneer?"

De klas lacht. Ik lach mee. Maar ik had geen druppel gedronken. Ik zag er gewoon zo uit. Ik vóélde me ook zo.

Die ochtend had ik, zoals bijna elke ochtend, mijn koffie gedronken met twee paracetamol ernaast.

"Koffie en paracetamol. Dat was mijn ontbijt"

Ik ben Mats van den Berg, 44, uit Zoetermeer. Ik ben docent techniek op een mbo, getrouwd met Nicole, en vader van twee meiden van 10 en 13.

Al drie jaar werd ik bijna elke dag wakker met een zware, doffe kop. Alsof er een band om mijn hoofd zat, die vanuit mijn nek omhoog trok. Mijn nek was stijf, mijn schouders zaten vast.

Op een goede dag trok het na een uur weg. Op een slechte dag sleepte ik het mee tot de middag. En dan had ik geen geduld meer. Niet voor de klas. En thuis ook niet.

"Mijn jongste vroeg een keer of papa boos was. Ik was niet boos. Ik had gewoon weer die kop."

Het ligt niet aan je leeftijd. En niet per se aan stress

Daar gaf ik zelf steeds de schuld aan. Mijn leeftijd. Drukte op school. Te weinig slaap. Te veel schermen.

Als je dit herkent: het ligt niet aan jou. Je bent geen aansteller en je hoeft je niet "gewoon even te vermannen". Vaak zit het ergens waar je nooit naar kijkt.

Wat ik allemaal heb geprobeerd

• Minder koffie. Daarna meer koffie. Allebei geen verschil.
• Een maand geen alcohol, voor het geval dat. Zelfde kop.
• Eerder naar bed en een slaap-app die mijn nachten bijhield.
• Mijn laptop op een standaard en een betere stoel in het lokaal.
• Meer water, minder scherm na tienen.

Niks veranderde echt. Ik bleef de gevolgen bestrijden, met een strip paracetamol in mijn tas.

Het aha-moment: een week in een vakantiehuisje

In de herfstvakantie zaten we een week in een huisje in Zeeland. Na een paar dagen viel het Nicole op: "Je bent 's ochtends zo vrolijk." En ze had gelijk. Ik werd wakker zonder die kop.

De eerste ochtend thuis was hij er weer. Toen keek ik naar mijn eigen kussen. Oud, plat, en ik sliep met mijn arm eronder om mijn hoofd hoog genoeg te krijgen. In het huisje lag een stevig, nieuw kussen.

Een kater zonder te drinken is vaak een nek die de hele nacht scheef lag.

Let vannacht eens op: slaap jij ook met je arm onder je kussen?

Wat ik uiteindelijk koos

Ik wilde niet gokken op het volgende vakantiehuisje. Ik zocht een kussen dat mijn nek ondersteunt en mijn hoofd stabiel houdt, op mijn rug én op mijn zij. Zo kwam ik bij het Serenoo Houdingskussen.

Het is van traagschuim dat zijn vorm houdt. In het midden een kuil voor je hoofd, met een nekrol eronder. Aan de zijkant is het hoger, zodat je hoofd recht ligt als je op je zij slaapt. En er is een uitsparing voor je schouder en arm, dus je arm hoeft niet meer onder het kussen. Het werkt voor zij-, rug- en buikslapers.

Wat er gebeurt als je niks doet

Dan blijft het zoals het is. Elke ochtend eerst bijkomen. De strip in je tas. Je kinderen die je afsnauwt omdat je kop bonkt. En dat ga je normaal vinden.

Ik had het drie jaar normaal gevonden. Dat was drie jaar te lang.

Mijn eerste weken

1. Nacht 1"Wennen. Steviger dan ik gewend was, en mijn arm wist even niet waar hij heen moest."
2. Week 1"Minder vaak die zware kop. Niet weg, maar minder."
3. Week 2"Ik dronk mijn koffie omdat ik hem lekker vond. Niet om er iets mee weg te spoelen."
4. Week 5"Ik heb nog weleens een slechte ochtend, vooral na een korte nacht. Maar veel minder vaak. En in de klas vraagt niemand meer of ik een zware avond had."

Ervaringen verschillen per persoon. Hoofdpijn heeft veel oorzaken.

Een kater zonder te drinken hoeft niet elke ochtend

Je kunt je dagen blijven beginnen met koffie en een paracetamol. Of je kijkt naar de plek waar je nek elke nacht acht uur ligt.

Met het Serenoo Houdingskussen ligt je nek 's nachts ondersteund, in elke houding. Veel mensen merken binnen een paar weken dat ze ontspannener wakker worden. En je probeert het een maand lang zonder risico.

Veelgestelde vragen