"Ik dacht dat ze gewoon moe was." Tot ik haar om half zes op de bank vond

Het was zondag, half zes. Ik moest naar de wc en zag dat de kant van mijn vrouw leeg was. Koud.

Beneden brandde een klein lampje. Daar lag ze, op de bank, onder het grijze fleecedekentje. Oordopjes op de salontafel. Haar telefoon nog in haar hand.

"Ga maar weer slapen," zei ze zacht. "Het is niks."

Het was niet niks. Het was mijn gesnurk. En het was niet de eerste keer.

"Elke ochtend vroeg ik of ze lekker had geslapen"

Ik ben Mats van den Berg, 49, uit Zwolle. Ik ben planner bij een transportbedrijf, al 21 jaar getrouwd met Petra, en we hebben twee pubers. Ik dacht dat ik het aardig voor elkaar had.

Elke ochtend vroeg ik haar: "Lekker geslapen?" En elke ochtend zei ze: "Gaat wel." Ik dacht dat het door haar werk kwam. Door de overgang. Door de drukte met de kinderen. Ik dacht echt dat er iets met háár was.

Die zondag vertelde ze het eerlijk. Al twee jaar ging ze een paar keer per week naar beneden als ik te hard snurkte. En voor ik wakker werd, kroop ze weer terug. "Ik wilde je niet kwetsen," zei ze. "Je kunt er toch niks aan doen."

"Ik sliep prima. Zij betaalde de prijs. Elke nacht. En ik had het niet eens door."

Je bent geen slechte partner. Je hoort het gewoon niet

Ik heb me die week rot gevoeld. Maar ik wil tegen elke man die dit leest één ding zeggen: het is niet jouw schuld. Je doet het niet expres, en je hoort jezelf niet. Dat is precies het rare aan snurken: degene die het doet, slaapt er vaak gewoon doorheen.

Wat wél jouw keuze is: wat je er nu mee doet.

Wat ik allemaal heb geprobeerd

Ik ben gaan proberen. Alles wat de drogist en internet me aanraadden:

• Neusstrips. Om drie uur 's nachts lagen ze naast mijn kussen.
• Een anti-snurkbeugel. Na vier nachten deed mijn kaak zo'n pijn dat ik 's ochtends nauwelijks kon kauwen.
• Een app die mijn gesnurk opnam. Pas toen ik het terughoorde, geloofde ik hoe erg het was. Maar minder werd het er niet van.
• Op mijn zij slapen met een rugzakje op mijn rug. Na een uur lag ik er toch weer op.
• Geen bier meer doordeweeks. Hielp een beetje. Niet genoeg.

Alles hielp even een beetje. Maar niks hield het vol. Achteraf snap ik waarom: ik probeerde allemaal het geluid te stoppen. Niemand had het over waaróm ik snurkte.

Het aha-moment: het begint bij hoe je ligt

Pas toen ik ging uitzoeken waar snurken eigenlijk vandaan komt, viel het kwartje. Bij veel mensen begint het bij hoe ze liggen.

En toen keek ik naar mijn kussen. Twaalf jaar oud. Ik kon het dubbelvouwen als een boterham. Mijn hoofd lag elke nacht bijna op het matras, met mijn nek in een knik.

Er is ook onderzoek naar gedaan. Onderzoekers van Stanford University (2001) lieten mensen slapen op een kussen dat de nek in de juiste stand houdt. Hun ademhaling tijdens de slaap werd beter. Het ging daar niet om ons kussen, maar het laat wel zien hoeveel het uitmaakt hoe je hoofd ligt.

Vraag het morgen eens aan je partner: snurk je vooral als je op je rug ligt?

Wat mijn gesnurk haar kostte

Wat me het meest raakte, was een klein onderzoek van de Mayo Clinic uit 1999, met maar tien stellen. Bij de partners van snurkers kwam bijna de helft van het wakker worden door het snurken. Toen het snurken stopte, sliepen die partners ruim een uur langer per nacht.

Klein onderzoek, dat zeg ik er eerlijk bij. Maar ik rekende het uit. Een uur per nacht, een paar nachten per week, twee jaar lang. Dat is honderden uren slaap die ik haar had afgepakt. Zonder het te weten.

Wat ik uiteindelijk koos

Ik zocht geen nieuw gadget. Ik zocht een kussen dat mijn hoofd en nek in één lijn houdt, ook als ik op mijn rug lig. Zo kwam ik bij het Serenoo Houdingskussen.

Het is gemaakt van traagschuim dat zijn vorm houdt. In het midden zit een kuil waar je hoofd stabiel in ligt, met een nekrol eronder. En de verhoogde zijkanten maken het makkelijker om op je zij te blijven liggen. Het werkt voor zij-, rug- en buikslapers.

Ik heb er twee besteld. Eén voor mij, één voor Petra. "Dan heb jij ook eindelijk iets," zei ik. Ze lachte. Voor het eerst in weken.

Wat er gebeurt als je niks doet

Ik weet hoe het gaat, want ik zie het om me heen. Eerst gaat ze af en toe naar de bank. Dan vaker. En op een dag zet iemand een bed in de logeerkamer, en noemen jullie het "praktisch".

Ik ken twee stellen bij wie het zo is gegaan. Ze zeggen allebei dat het prima is. Ze kijken er niet blij bij.

Dat wilde ik niet. Ik wil gewoon naast mijn vrouw slapen.

Mijn eerste weken

1. Nacht 1"Even wennen. Het voelde steviger dan mijn oude kussen. Ik lag een tijdje te schuiven voor ik mijn plek had."
2. Week 1"Ik vroeg weer: lekker geslapen? En ze zei: ja. Gewoon ja, zonder 'gaat wel'."
3. Week 3"Het dekentje lag al drie weken opgevouwen in de kast. Ze was geen enkele nacht naar beneden gegaan."
4. Week 6"Ik snurk nog weleens, zegt ze. Maar minder, en zachter. Genoeg dat ze erdoorheen slaapt."

Vorige maand gingen we voor het eerst in jaren een weekend weg. Eén hotelkamer. Geen bank. Ze sliep elke nacht door. En ik ook.

Ervaringen verschillen per persoon. Snurken heeft meerdere oorzaken.

Vraag haar morgen eens hoe ze écht slaapt

Jij hoort het niet. Zij wel. Je kunt nog jaren "lekker geslapen?" blijven vragen, of je kijkt naar de plek waar het bij veel mensen begint: hoe je hoofd ligt.

Met het Serenoo Houdingskussen liggen je hoofd en nek in één lijn. Bij veel mensen wordt het snurken daardoor minder en zachter. En je probeert het een maand lang zonder risico.

Veelgestelde vragen